Mir De-orbit

22 - 23 maart 2001

22 maart 2001

Heropstart oriыntatiesysteem van Mir

21 maart om 23:35: Commando's werden gestuurd naar Mir om opnieuw volledige controle te verkrijgen over het tollende station. Nadat de controle hersteld was, werden thrusters in werking gezet om de spinbeweging te stoppen.

22 maart om 01:00: Het station tolt niet meer. Gedurende de volgende omwenteling werden de zonnepanelen naar de zon gericht om energie op te slaan voor het herladen van de batterijen van Mir.

23 maart 2001

Descent orbit

Tijdens de omwenteling 86328 (15): Eerste correctie-impuls (burn 1) door de 8 controlemotoren (thrusters) van Progress M1-5

00:32:33 UTC: controlemotoren beginnen te werken.
Duur: 20m41s
Baan na het manoeuvre: 219 km op 188 km
snelheidswijziging: 9,3 m/s

Tijdens de omwenteling 86329 (16): Tweede correctie-impuls (burn 2) door de 8 controlemotoren (thrusters) van Progress M1-5

02:01:14 UTC (+/- 7 s): controlemotoren beginnen te werken.
Duur: 23m14s (+/- 7 s)
Baan na het manoeuvre: 219 km op 159 km
snelheidswijziging: 10,4 m/s

Tijdens de volgende twee omwentelingen (17 en 1) worden de nieuwe gegevens van de baan geanalyseerd.

De-orbit

Tijdens de omwenteling 86331 (2): Laatste de-orbit impuls (burn 3) geleverd door de 8 controlemotoren щn door de hoofdmotor van Progress M1-5 - tot de brandstof volledig is opgebruikt.

05:08:30 UTC (+/- 30 s): de motoren beginnen te werken op een hoogte van 213 km boven Libiы.
05:31:30 UTC (+/- 60 s): einde van de impuls op een hoogte van 159 km boven Mongoliы.
Duur: 23 minuten (+/- 60 s)
Perigeum is gebracht op 80 km waardoor de re-entry verzekerd is.
snelheidswijziging: 28,0 m/s

Nadat de motoren zijn stilgevallen op een hoogte van 158 km, zullen de Russische radarstations niet meer in staat zijn Mir te volgen. Mission control in Houston (USA) en de ESA (European Space Agency) zullen evenmin het vallende station met radar kunnen waarnemen. Weliswaar hebben de Amerikanen een radarstation op de Fiji-eilanden maar het dient enkel om de horizon af te tasten tot een hoogte van 5 graden.

Nadat Mir van het radarscherm is verdwenen zal TsUP (Mission Control Center in Koryolyev) aan de ambassades in Moskou een laatste vooruitzicht geven van de plaats waar de brokstukken van Mir zullen terechtkomen.

De laatste drie omwentelingen van Mir zijn getekend op volgend kaartje: http://www.zarya.freeserve.co.uk/Tracking/Orbits/Mir-Re-entry.htm

Re-entry en verschroeiing van Mir

Vanaf hier is er betekenisvol contact met de atmosfeer. Als gevolg van de hoge snelheid (ongeveer 8 km per seconde of 20.000 km per uur) zullen de lichtere externe elementen afbreken. In een normale baan had Mir een snelheid van ongeveer 27.600 km per uur.

Tijd (UTC)	Lokale zonnetijd - enkel indicatief (de Zon gaat onder om 18:20 lokale zonnetijd)	Gebeurtenis	Locatie
05:40	16:20	Mir is nu gedaald tot op 100 km boven het aardoppervlak. De lichtere elementen (antennes, 'Sofora' mast, zonnepanelen, enz.) worden afgerukt.	11А Noord 156А Oost
05:43	16:35	Mir is gedaald tot op 90 km. Wrijvingsenergie veroorzaakt verbranding en wikkelt Mir in een gloeiend plasma omhulsel.	1А Noord 163А Oost
05:50	17:50	Mir is gedaald tot op 80 km. Het uiteenvallen van de grote stukken is bezig of is reeds achter de rug.	21А Zuid 180А West
05:51		Het station breekt in stukken. Boven de Fiji-eilanden zijn een zestal fel oplichtende stukken te zien (de zes grootste modules), elk omringd door een blauwe gloed. De snelheid bedroeg ongeveer 10.800 km per uur. Drie of vier minuten later volgden enkele knallen van het doorbreken van de geluidsmuur.
05:55		Fragmenten Mir op een hoogte van 50 km met snelheden tot 400 m per seconde of 1400 km per uur.
05:56		Fragmenten Mir op een hoogte van 39 km
05:58		Fragmenten Mir op een hoogte van 15 km
05:59	19:19	De grootste brokstukken storten in de Stille Oceaan.	40А Zuid 160А West
05:59	19:43	Relatief zware fragmenten hebben de verbranding beыindigd.	41А Zuid 156А West
06:04	20:29	Laatste brokstukken vallen in de Stille Oceaan (grote schatting)	46А Zuid 144А West

OK "MIR"

20-02-1986, 23-03-2001

(OK is de afkorting in het Russisch van (Earth) Orbiting Complex.)

De impactzone was enkele dagen vѓѓr 23 maart vastgelegd op 140А W, 47А S: op 3.200 km ten zuiden van Tahiti, 4.000 km ten oosten van Nieuw-Zeeland en meer dan 4.800 km ten zuidwesten van het Chileense Paaseiland.

De terugkeer verliep grotendeels volgens plan. Er is melding gemaakt van volgende afwijkingen:

De terugkeer was enkele minuten eerder dan voorzien omdat de Progress cargo de brandstof volledig heeft opgebruikt i.p.v. te stoppen op het eerder geplande tijdstip.
Daardoor was ook de landingsplaats iets noordelijker dan gepland. Landingsplaats: 160А W, 40А S. De brokstukken zouden neergekomen zijn op 1000 tot 2000 km ten zuidoosten van de Fiji-eilanden en 2.900 km ten oosten van Wellington, Nieuw-Zeeland.

Zij die op de Fiji-eilanden gebleven waren zagen meer van Mir dan bepaalde vliegtuigen die weg van de vermoedelijke impactzone waren gevlogen...

Terug naar de pagina "Einde Mir"