Het woord planeet komt uit het Grieks en betekent 'dolende ster', dat komt omdat de planeten bewegen tussen de sterren.

Ons zonnestelsel telt op dit moment 8 planeten. Die planeten verschillen veel van elkaar en zijn in verschillende groepen onder te verdelen. Volgens de opbouw van de planeten, heb je de rotsachtige en de gasplaneten. De eersten bestaan uit allerlei gesteenten, de tweede bestaan uit grotendeels waterstofgas en helium met een vaste, ijzeren kern.

Volgens de afstand tot de zon, heb je de binnen- en de buitenplaneten. Bij het onstaan van ons zonnestelsel had je in het midden de jonge zon , met daarrond een schijf van rotsblokken en gassen. Door de aantrekkingskracht van de zon bevonden de zwaardere stoffen zich dichter bij de zon dan de gassen. Al die deeltjes begonnen dan samen te klitten en zo onstonden de planeten: de binnenplaneten waren rotsachtig; de buitenplaneten van gas.

Bij die onderverdelingen valt er 1 object dat uit de boot: Pluto. Er zijn verschillende zaken die niet kloppen bij Pluto:

1. Pluto is meestal het verste planeet-achtig object in ons zonnestelsel (soms komt Pluto dichter bij de zon dan Neptunus, wat vele mensen niet weten) en toch bestaat ze uit rotsachtige stoffen .

2. Pluto heeft slechts een diameter van 2300km, en toch heeft zo'n klein object een maan: Charon . Ze staat zo dicht dat ze aan de Plutohemel een doorsnede heeft van 7 maal de volle maan!! Pluto draait ook samen met Charon rond een draaipunt dat zich tussen beide objecten bevindt. Charon draait dus evenzeer rond Pluto als Pluto rond Charon draait.

3. De baan van Pluto is erg onregelmatig. Haar baan snijdt de baan van Neptunus. De baan lijkt ook meer op die van een komeet: ze maakt een hoek met de ecliptica. (Het vlak waarin alle andere planeten draaien).

4. Volgens de regel van Titus-Bode, staat de planeet niet op de juiste afstand van de zon. Die regel maakt gebruik van de formule: afstand( in AU)= 0.4+A , waarbij A een getal is dat verkregen wordt uit een reeks waarin ieder getal het dubbele is van zijn voorganger, startende bij 0.3 . Deze regel paste al heel goed bij de gekende planeten. Het verschil was nooit groter dan 0.08 AU. Dankzij deze regel werden de planeten Uranus en Neptunus ontdekt. Bij Neptunus is de fout al wat groter, maar bij Pluto is er al een verschil van bijna 40 AU!! Pluto werd eigenlijk per ongeluk ondekt op een plaats die toevallig overeenkwam met de berekende (maar foute) afstand.

Wat is Pluto dan wel, als het geen planeet is?

Pluto werd op 24 augustus 2006 door een internationale conferentie van astronomen te Praag geherdefinieerd tot "dwergplaneet" en wordt ook als prototype beschouwd van de categorie "Trans-Neptuniaanse objecten".

Volledige definitie:

Er zijn dus drie types objecten terug te vinden in ons zonnestelsel:

1. Planeten: een object dat rond de zon draait en voldoende massa bezit om tot een ruwe bolvorm te komen door de eigen zwaartekracht en hetwelke alle andere objecten uit zijn onmiddelijke omgeving heeft aangetrokken of schoongeveegd.

2. Dwergplaneten: een object dat rond de zon draait en voldoende massa bezit om tot een ruwe bolvorm te komen door de eigen zwaartekracht en hetwelke NIET alle objecten uit zijn onmiddelijke omgeving heeft aangetrokken of schoongeveegd. Ook de planetoïde "Ceres" en de maan van Pluto "Charon" worden nu beschouwd als dwergplaneten.

3. Kleine zonnestelsel-objecten: alle andere objecten die niet tot categorie 1 of 2 behoren. Hiertoe behoren ook de objecten uit de "Kuipergordel". Op de grens van ons zonnestelsel is er een gordel van allerlei ijswerelden, rotsblokken bedekt met ijs, die het overblijfsel zijn van het onstaan van de zon en de planeten. Uit deze gordel onstaan de meeste kometen. Mogelijk was Pluto vroeger een object uit de Kuipergordel, en is die door de aantrekkingskracht van de zon in een baan rond de zon terechtgekomen.