Een dubbelster is niet gewoon 2 sterren bij elkaar. Bij de dubbelsterren zijn er verschillende soorten. Bovendien bestaat een dubbelstercomplex niet altijd uit slechts 2 sterren, ook meervoudige sterrencomplexen komen voor.

Visuele dubbelsterren:

Er zijn twee soorten: de optische dubbelsterren en de fysische dubbelsterren. De optische dubbelsterren zijn eigenlijk geen echte dubbelsterren. Ze staan gewoon schijnbaar bij elkaar. Het meest gekende voorbeeld hiervan is dat van Mizar en Alcor, in de grote beer.

De fysische dubbelsterren staan wel bij elkaar en draaien rond een gemeenschappelijk zwaartepunt.

Bij de fysische dubbelsterren heb je dan nog eens vele verschillende soorten:

1. Spectroscopische dubbelsterren

Bij deze sterren staan de beide componenten zo dicht bij elkaar dat men ze visueel niet meer kan uit elkaar halen. Maar wanneer men het spectrum van de ster onderzoekt kan met zien dat het om een dubbelster gaat. Ze staan meestal op enkele AU van elkaar en de baanexcentriciteit is klein.

2. Eclipsdubbelsterren

Bij deze sterren zien we het baanvlak op de kant. Hierdoor bedekken beide sterren elkaar om beurt. Deze sterren zijn tegelijk ook veranderlijken. Er zijn opnieuw verschillende soorten:

- B Lyrae type: de afstanden tussen beide componenten is klein. Hierdoor treden er getijdenkrachten op in de sterren, net zoals onze maan een invloed heeft op de zee. De sterren gaan sterk vervormen en er treedt een uitwisseling van massa op. Deze zorgt ervoor dat er een verschil is in helderheid.

- Algoltype: bij een dergelijke ster is er een heldere, kleine ster en een grote, donkere ster die rond elkaar draaien. Wanneer de kleine voor de grote komt, zal er een kleine lichtverzwakking zijn, we ontvangen immers minder licht dan zonder verduistering. Wanneer de grote voor de kleine komt, is er een grote lichtverzwakking, want we ontvangen het grootste deel van het licht, uitgezonden door de kleine ster, niet meer.

- W UMa-type: in dit geval staan de sterren zo dicht dat ze in minder dan 12h rond elkaar draaien. De getijdenkrachten zijn hier nog sterker, dus zal de vervorming nog heviger zijn, en dus nog meer veranderingen in helderheid.

Verder zijn er nog andere, minder voorkomende dubbelsterren, zoals röntgendubbelsterren en astrometrische dubbelsterren, maar daar zullen we nu nog geen aandacht aan besteden.

Dubbelsterren zijn verre van uitzonderlijk. Wetenschappers vermoeden dat ruim 50% van alle sterren meervoudige sterren zijn.