expeditie "Astronomische vriendenkring harelbeke"  naar de eclips waarnemingsplaats: Matton frankrijk in de buurt van Carignan.

alles samen 12 personen waarvan 9 personen op de site waaronder 2 kinderen. 3 personen die achterbleven op een camping

Tijdens de partiele fase werden we geplaagd door zware wolken met gaten erin en af en toe een zonnig verlicht plekje ergens op een veld in de buurt.
temperatuur ongeveer 19 graden. Het was mogelijk om af en toe zonder filter door de wolken de zon te zien en soms was het nodig om met filter te kijken en te fotograferen.

Reeds geruime tijd voordien zaten we ook de gaten in de wolken te bestuderen om door middel van de zonnige plaatsen op de velden te voorspellen wanneer
een opening tussen ons en de zon zou komen.

15 minuten voor totaliteit hadden we het kandidaat gat in de wolk in het vizier en was er enorm veel hoop gebasseerd  op deze opening. 5 à 10 minuten voor totaliteit kreeg iedereen koud en werden de nodige kledingstukken erbijgehaald. snel filmpjes wisselen. 2 minuten voor de totaliteit  hebben we het met de groep op een drafje gezet omdat de opening niet volledig was om de zon voldoende te zien. ongeveer 300 meter verder konden we de laatste minuut voor totaliteit wolkenloos bewonderen.

de sikkel kromp en kromp en leek maar niet te eindigen totdat de diamantring die we aan het bekijken waren plots in enkele aparte vlekjes laatste
zonlicht uiteenviel. verdorie we hebben de schaduw niet zien aankomen, waar is die?  Neen kijk toch naar de zon daar is veel meer te zien...
Chaos in je eigen geweten waar moet ik nu eerst naar kijken? Te veel om te beschrijven op 15 seconden tijd was het donker geworden alsof
iemand een dimmer van een halogeenlamp traag uitzet. De corona licht purper met roze protuberansen, te veel om te tellen en om allemaal in detail te bekijken. Te veel kijkers ook om door te kijken. visueel, fotoapparaat, grotere kijkers?  Geen tijd, nog enkele malen op de ontspanner van het apparaat gedrukt in de hoop iets van de pracht op plaat te vereeuwigen.

Achter ons, een eigenaardig buitenaards geelachtige gloed die langzaam de horizon terug innam. vlug nog terug naar de zon, die laatste ogenblikken,
Prachtig... in tegenstelling tot hetgeen we verwacht hadden, kwam het licht niet plots, je kon het zien aankomen aan de maanrand. en daar, ...

gedaan

terug een klein bolletje licht dat langzaam een sikkeltje werd. op enkele seconden tijd was het terug even klaar als voordien  en konden we de
toestand om ons terug overschouwen. de groep stond 100 meter uiteen , enkelen tussen de koeien omdat het gat in de wolk terug verschoven was,
iedereen was meegewandeld tijdens de totaliteit met de verplaatsing van de opeining in die wolk. Ongelooflijk.
2 minuten na totaliteit, zat alles dicht met veel hardnekkiger wolken dan in de eerste fase.

Er zijn gewoon geen beschrijvingen die kunnen, verwoorden wat we meegemaakt hebben. Iemand die het gezien heeft weet dat, de anderen wens in een
herkansing toe al zal die niet zo dicht bij huis zijn.