Naar jaarlijkse gewoonte organiseerde de Astronomische Vrienden Kring op de speelkoer van de gemeenteschool de plaatselijke editie van de Nationale Sterrenkijkdagen. Sterrenkijkdag moeten we eigenlijk zeggen, want er werd op nationaal vlak gekozen voor één enkele dag. Wij hielden ons echter, zoals veel andere waarnemingsstations, aan de traditionele tweedaagse. Om onze kansen op een heldere nacht te verdubbelen. Hieronder een kort verslag van het geslaagde event.
Dag 1: de voorbereidingen. Op vrijdag tegen 16 uur was de harde kern reeds aanwezig om alles in gereedheid te brengen voor de avond. Tentoonstellingspanelen moesten opgesteld worden, de vele foto’s opgehangen en het mini-auditorium voor de kosmologie klaargezet. Toen ook de bar, de slijpstand en de projectiehoek waren opgesteld, was het tijd om de telescopen buiten te monteren.
Dag 1: het avondspektakel. Een bonte verzameling van uiteenlopende telescooptypes wees naar boven, onder een grijze, dreigende wolkenhemel weliswaar, in lijn met de weersvoorspellingen. Maar een amateurastronoom blijft altijd hopen op verbetering natuurlijk. Het mocht niet baten en de kijkers werden korte tijd nadien gedemonteerd en binnen terug opgesteld. Intussen hadden de aanwezige astronomen zich reeds tegoed gedaan aan de smakelijke, zij het eerder vettige, lekkernijen van de plaatselijke frituur. De eerste bezoekers kwamen druppelsgewijze binnen, deden de ronde van de foto-tentoonstelling, staken enkele kosmologische wetenswaardigheden op en keken geboeid naar de slijpdemonstratie. Ook de opgestelde telescopen trokken veel aandacht. Niettegenstaande het slechte weer kregen we toch een vijftigtal geïnteresseerden over de vloer. Om eventuele nachtelijke bezoekers met minder eerbare bedoelingen te ontmoedigen, besloten twee dappere leden om ter plaatse de nacht door te brengen, verstoken van elk huiselijk comfort.
Dag 2: aanvankelijk paniek. Zaterdagmorgen zag er, op z’n zachtst uitgedrukt, bedenkelijk uit. Hevige windstoten en zware regenval. Rond de middag werd het droger, maar toch bleek toen reeds dat van enige zonwaarneming niet veel in huis zou komen. We moesten wachten tot rond 17 uur om de eerste tekenen van weersverbetering vast te stellen. Gedurende de dag werd de website van Meteosat dan ook driftig geraadpleegd. Alle telescopen werden buiten terug in gereedheid gebracht en dit leek een magisch teken voor de wolken om helemaal te verdwijnen. Net op tijd voor de eerste bezoekers stonden we onder een kraakheldere hemel. Met een tiental telescopen, lenzenkijkers, spiegeltelescopen en catadioptrische lens/spiegelcombinaties zouden de bezoekers onder andere de Maan, Saturnus en de Orionnevel kunnen waarnemen.
Dag 2: de maan kleurt dieprood. Vanaf 19 uur stroomden de bezoekers toe. Tussen het gezoem van de volgmotoren en de goto systemen stegen permament kreten van verwondering op. Vooral wie nog nooit Saturnus door een telescoop had gezien, was behoorlijk onder de indruk. Opmerkingen als: “dat kan niet, er zit zeker een dia in die buis...” bewijzen duidelijk het overdonderend effect van Saturnus op de toeschouwers. Tussendoor werden de bezoekers ook wegwijs gemaakt in de sterrenbeelden. Onder een drukte van jewelste naderden we intussen het hoogtepunt van de avond, de totale maansverduistering. Op dat moment liep een toneelvoorstelling in de nabijgelegen zaal af, waardoor nog meer volk binnenstroomde. Gewoontegetrouw waren ook onze burgemeester en andere lokale politici aanwezig. Naarmate de eclips vorderde, kleurde de maan steeds roder, een vertrouwd fenomeen bij maansverduisteringen. Intussen konden we de evolutie ook volgen op het grote projectiescherm. Camera’s draaiden op volle toeren en zorgden voor zware belasting van de batterij, wat enkelen onder ons tot hun scha en schande moesten vaststellen... Tijdens de totaliteit van de eclips werden plots veel sterren zichtbaar, die anders onmogelijk te zien zijn zo dicht bij de volle maan. Het was een prachtig schouwspel, met die rode bol zo hoog in de lucht. Enfin, kort samengevat: astronomen tevreden en de ruim 400 bezoekers eveneens. Nu al uitkijken dus naar de volgende editie van de sterrenkijkdagen. Met dank aan alle AVK-medewerkers en meehelpende familieleden/begrijpende echtgenotes... alsook aan Karel die ieder jaar belangeloos ‘zijn’ school ter beschikking stelt.
Dag 2: filmpje van de maaneclips
